Het mysterie van de Bosnische piramides
Een mediamiek onderzoek naar de Vallei van de Piramides bij Sarajevo

Integrale tekst uit VRUCHTBARE AARDE winter 2016. Zie ook Akashic Readings.

 

In 2005 bracht Semir Osmanagich het nieuws naar buiten: ook in Bosnië staan piramides. Groter en mogelijk ouder dan één van de zeven wereldwonderen uit de klassieke oudheid, de Grote Piramide van Gizeh. De ontdekking van de spectaculaire piramide-heuvels houdt de gemoederen sindsdien bezig. Kritische archeologen en geologen zien er niets anders dan gewone heuvels in. Ondertussen trekt de Bosnische Vallei van de Piramides vanuit de hele wereld liefhebbers die het fenomeen zelf willen aanschouwen en ervaren, of als vrijwilliger mee willen werken aan het uitgraven van tunnels en het schoonbikken van hellingen. Aafke Douma en Rob Heiligers maakten in het Friese Joure een lezing mee van dr. Sam en besloten de vallei op eigen – heldervoelende – kracht te verkennen. Hier volgt hun verslag.

 


Het begint al spannend: ik kom wat te laat in het dorp van Aafke; rond Amsterdam krijgen we met plotselinge zondagmorgen-files te maken en de douane op Schiphol ontdekt verbazend genoeg niet m’n vaders zakmesje in mijn broekzak. En toch zitten we precies vijf minuten voor vertrek op onze Air Austria stoelen. Een korte cursus ‘kalmte bewaren’ hebben we er zo gratis bijgekregen. Voor de duidelijkheid, mijn collega Aafke Douma is nogal mediamiek getalenteerd: helderziend, heldervoelend, helderhorend, helderwetend. En zij had ons ‘gewoon zien wegvliegen, rustig maar’. Dit soort uitspraken houdt onze samenwerking levendig, en vrijwel altijd zijn haar glasheldere bevindingen kloppend. Nu zijn we dus op weg naar Zuid-Oost Europa, naar Bosnië-Herzegovina, waar piramides al eeuwenlang staan te wachten. We hebben er zin in! Zelf was ik vele malen in Egypte: in de Sinaï, in tempels langs de Nijl en natuurlijk bij de grote piramides van Gizeh. Ik heb ook eens in de granieten sarcofaag gelegen van de koningskamer, en naar verluidt ‘ben je daarna nooit meer dezelfde’. Voeg hierbij het besef dat de Egyptische piramides gebouwd zijn op basis van de gulden snede en als evenbeeld van sterren aan onze nachtelijke hemel … Kortom, vanaf het moment dat de Bosnische piramides in het nieuws kwamen, ben ik me van hun aanwezigheid bewust geweest.


In 2006 waren er op TV beelden van te zien (CNN in 2006, gevolgd door ABC in 2007, de BBC in 2008 en National Geographic in 2009). Ene dr. Sam Osmanagich verklaarde nogal boud dat ‘na deze unieke ontdekking op de Balkan de geschiedenis diende te worden herschreven’. Gek genoeg ging het leven daarna gewoon weer zijn gangetje. Een Bosnische piramide past misschien ook niet zo goed bij het beeld van de piramide als grafmonument voor Egyptische farao’s dat iedereen in zijn jeugd ingeprent heeft gekregen.

Bijna tien jaar later zitten Aafke en ik bij een inspirerende lezing van dezelfde dr. Sam in een zaal in het Friese Joure. Stichting In-zicht nodigt hier maandelijks sprekers uit om te komen vertellen over spirituele onderwerpen. En dit keer hebben zich zo’n tweehonderd mensen verzameld om naar foto’s en filmpjes te kijken van een indrukwekkende reeks piramides. Naast de al bekende voorbeelden uit Egypte en Mexico zijn ze ook te vinden in China, Japan, Korea, India, Mauritius, Noord-Amerika, Peru, Bolivia, Canarische Eilanden, Griekenland en Italië. Uiteindelijk, als klapstuk, volgen de beelden uit zijn geboorteland Bosnië. We zien een piramide van liefst 220 meter hoog, pal naast het stadje Visoko. Dat is ruim zeventig meter hoger dan de hoogste (Cheops) in Egypte! In de omgeving zijn nog vier andere grote piramides ontdekt. Gefascineerd luisteren we naar alle verhalen en feiten, en dan fluistert Aafke me toe, ‘Ik moet erheen, sorry. En jij ook.’ 

In het licht
Vanuit onze huurauto op de rondweg van Sarajevo zien we overal de slanke minaretten van moskeeën in de stad. We rijden langs beboste berghellingen met her en der begraafplaatsen en ik realiseer me dat hier zwaar gevochten is in de Balkanoorlog, nog maar twintig jaar geleden. Allerlei gevoelens bekruipen ons, het wordt Aafke zwaar om het hart en even willen we rechtsomkeert maken, terug naar huis. Dan ‘zet ik onze auto in het licht’ en klaart de sfeer onmiddellijk op. Vanuit onze ervaring met energetisch werk zijn we hier vertrouwd mee: energie volgt aandacht. Een heldere spelregel.

Na een half uurtje rijden bereiken we Visoko, en met enig rondvragen belanden we uiteindelijk in ons ruime appartement. Als we net op ons terrasje zitten met gastvrij aangeboden Balkankoffie beginnen er vanaf verschillende minaretten in de buurt luide Arabische gebeden door elkaar heen te klinken. Vlakbij ons huilt een roedel zwerfhonden mee. Verwonderd luisteren we naar deze prachtig droeve samenzang.

Vanwege het schitterende uitzicht op de enorme Piramide van de Zon naast het stadje besluiten we direct naar boven te rijden via een smal weggetje achterlangs. Daar op een heuvelrug naast de top klaart alles plots op, en de vermoeidheid van de reis glijdt van ons af. We ervaren blijdschap en dankbaarheid, en Aafke zegt zich weer ‘als een gelukkig meisje’ te voelen. Is dit dan de helende piramide-energie waar steeds over gesproken wordt?

 

‘m & M’
Met Ajdin Ahmetspahic, assistent van Osmanagich en coördinator van gidsen en vrijwilligers, bezoeken we een paar dagen later deze zelfde Zonpiramide nogmaals. Een groep vrijwilligers uit allerlei landen (van 20 tot 70 jaar jong/oud) staat saamhorig de ‘onmogelijke’ betonplaten op de piramidehelling schoon te bikken/vegen. Wij klimmen gedrieën verder omhoog tot we bij een plek komen waar een brede spleet tussen de betonlagen zichtbaar is. We kunnen er maar moeilijk iets anders in zien dan een reusachtige vagina. Aafke wordt uitgenodigd in de wat lager gelegen opening te gaan staan en te vertellen wat zij hier allemaal mediamiek ‘doorkrijgt’.

Als zij zich afstemt op iemand of iets, voelt ze van jongs af aan een bepaalde trilling of frequentie, waarna zich een soort holografische informatie ontvouwt. Dat kan over een mens gaan, maar ook over een dier, een huis, bos of berg. Alles heeft een eigen ‘energetisch paspoort’ – wat zij kan zien, scannen en lezen. In dit geval gaat het dus om informatie van een piramide. Wat hier mogelijk verhelderend kan werken, is het onderscheid tussen wat wij noemen de kleine ‘m’ en de grote ‘M’, de ‘m & M’. De kleine ‘m’ staat voor ons als mens met meer/minder mogelijkheden, moeilijk/makkelijk levend vanuit individualiteit en dualiteit. De grote ‘M’ verwijst naar het onbegrijpelijke Mysterie waar we onlosmakelijk deel van uitmaken: Magnifiek/Metafysiek/Multidimensionaal en nog veel Meer, het collectieve ‘Eindeloos Bewustzijn’ (zoals hartchirurg Pim van Lommel dat eens benoemde).

Veel mensen lopen als kleine ‘m’ zoekend rond, maar idealiter gaan we hier op aard als bezield en florerend mMmmMMmmM-mens door het leven, en zijn onze ‘m & M’ bewust en inspirerend verbonden. Kleine ‘m’ Aafke Douma heeft in deze optiek een glasheldere verbinding met haar grote ‘M’ – het Mysterie/Bewustzijn waar alle informatie tijdloos ter beschikking staat.   Inzoomend op de Zonpiramide heeft deze heuvel voor haar een zeer krachtige uitstraling, waar Aafke eerst lichamelijk flink aan moet wennen. Maar na enige tijd komt ze tot rust en blijkt ze te kunnen spreken ‘als de piramide zelf’. Zo komt de volgende informatie tot ons (een zeer beknopte samenvatting van een sessie van 60 minuten):

 

‘De Zonpiramide is een soort energiemachine die weer actief is geworden sinds 2008. De energie en uitstraling ervan zal de komende jaren steeds sterker aanzwengelen, wat een harmoniserend effect zal hebben voor iedere betrokkene en de wereld. De piramidevorm en de betonbedekking erop zorgt ervoor dat deze energie gefocust blijft. De piramide-energie is vitaliserend en bewustzijnsverruimend. Just Be wordt er tot besluit doorgegeven: meer Zijn, minder Doen. Human Being in plaats van Human Doing.’

Voordat ze stopt laat Aafke mij de piramide-energie nog eens extra voelen door haar handen op mijn schouders te leggen. Ik ervaar veel effect in mijn hoofd, er komt ‘stoom uit mijn oren’; ik word rustig en stil – een heerlijk liefdevol gevoel. Ajdin heeft ongeveer eenzelfde ‘mindblowing’ ervaring. Dit aangenaam warme gevoel moet zijn wat velen aantrekt naar deze plek te komen als toerist of vrijwilliger, en een reden om hier ook weer terug te willen keren.

Aafke stapt dan energetisch uit de piramide, klautert de spleet uit, en zegt nog nooit zoiets meegemaakt te hebben. Ze is diep onder de indruk. Mijmerend over al onze ervaringen dalen we af naar het dal, waar een smakelijke Bosnische lunch wacht.

Later op de dag beleven we bijzondere meditaties op de zonnige top van de Zonpiramide. We wilden de vier meter brede, pulserende energiebundel ervaren waarover we hadden gehoord. Door daar een tijdje te gaan liggen, krijgt ons hele systeem een fikse opkikker. Wederom aangedaan en in verwondering rijden we terug naar het appartement. We willen beiden in onze kamers alleen zijn met alle ervaringen, en slapen die nacht lang en diep.

Tunnelnetwerk 
Volgens afspraak hebben we deze week ook een ontmoeting met Sam Osmanagich. Aanvankelijk zouden we ons aansluiten bij een groep uit Polen, maar de rondleiding van die groep gaat onverwacht niet door. Hierdoor krijgen Aafke en ik ineens de gelegenheid ruim twee uur privé met Osmanagich op pad te gaan. Na afloop horen we van anderen dat dit nogal uniek is, we tellen onze zegeningen.

Dr. Sam is een sympathieke en vitale man die bevlogen kan praten over zijn ontdekkingen. Met zijn leren hoed en leren jack lijkt hij een knipoog te geven naar filmheld Indiana Jones, ook al zo’n archeologische voorvechter voor het goede doel. Voeg hierbij de zwarte koningspoedel Sunny aan zijn zijde, en we mogen spreken van een markante verschijning.Sam Osmanagich geeft ons eerst een rondleiding door het kleine museum naast de ingang van de tunnels bij Ravne. Hier is het allemaal begonnen. De ingang die geen grot bleek te zijn, maar het begin van een enorm ondergronds tunnelnetwerk – alles bij elkaar tientallen kilometers lang, dat later ook nog eens bleek door te lopen tot onder de Piramide van de Zon.
Bijzonder om al die onbekende keramische voorwerpen te zien liggen die in de tunnels zijn gevonden. Een tegel in de vorm van een voet met lange tenen, en een cirkelvormig stenen voorwerp wat in de hand past. Het zou volgens mediamieke waarnemers een soort ‘laserpistool’ zijn, vertelt Sam.

Aafke voegt er aan toe dat de laserachtige lichtstraal ontstaat vanuit aandacht en behalve voor snijwerk ook voor helende zaken gebruikt kan zijn – 33.000 jaar oud en mogelijk met Lemurië te maken hebbend. De toon is gezet en vanaf nu worden we serieus genomen door Sam. Ook Sunny laat zich aaien.

Vitaliteit
Even later lopen we met Sam de tunnels in. Gelukkig hebben we werkhelmen op, want op veel plekken zijn de ruimten niet hoger dan 1.80 m. Ik stoot met mijn 1.91 in het halfduister geregeld hard mijn hoofd tegen steunbalken. Opvallend is de zuivere lucht waar de tunnels om bekend staan. Hoe dieper we de tunnels ingaan, hoe beter we lijken te kunnen ademen. Alsof je op een bergtop zit in plaats van onder de grond! Hoe kan dat? Metingen laten hier zeer hoge Bovis-waarden van energie zien, en er zijn vele verhalen over verbeteringen te melden rond bloeddruk, longcapaciteit, bloedsuikerspiegel en algeheel gevoel van vitaliteit. Anderen zijn van ernstige klachten verlost geraakt. Je begint aan het fenomeen van een spontane verjongingskuur te denken. Het aanwezige water zou uitmuntende en helende kwaliteiten hebben.

We krijgen grote lichtbruine en gladde keramische stenen te zien, die bij nader onderzoek precies boven kruispunten van ondergrondse waterstromen blijken te liggen. De stenen hebben een rustgevende uitstraling en geregeld worden hier meditaties gehouden. Sunny gaat er af en toe even op liggen, en Sam vertelt dat hij het enige dier is dat in deze tunnels komt.

Overal in de gangen zijn zijgangen waarneembaar die nog niet geopend zijn. Aafke merkt op verschillende plekken veel energetische activiteit op (‘het is hier druk’), en uiteindelijk komen we al zigzaggend bij het voorlopige einde van de uitgraving, zo’n driehonderd meter vanaf de ingang. Daar gaan we zitten en wil Sam graag wat vragen aan Aafke stellen. Verrassing! Echt ‘op locatie’ aan het werk dus, daar hadden we nog niet aan gedacht. Snel haal ik mijn voicerecorder tevoorschijn.

 

Minocho

Hieronder de letterlijke uit het Engels vertaalde tekst van het begin van onze reading in de Ravne-tunnels. Dit zijn zo’n tien minuten aan uitgeschreven geluidsfragmenten van een vijftig minuten durende opname op 26 september 2016, met aan het woord dr. Sam Osmanagich (S), Aafke Douma (A), Rob Heiligers (R) plus als aandachtige getuige hond Sunny. Na enig afstemmen is Aafke er klaar voor:

S: Wie creëerde deze tunnels?
A: Ze zijn niet menselijk… Ze zijn rond, ovaal... Wacht, ik wil kunnen checken of iets klopt of niet. (Aafke pakt wichelroede uit haar tas), oké, ze hebben een ronde vorm en soms veranderen ze van vorm. Ze hebben niet altijd dezelfde vorm.
S: Hoe hebben ze dit gebouwd?
A: Ik weet niet of ze dit gebouwd hebben. Ik zie sommige vormen, die zijn niet menselijk. Het is alsof…ze denken iets… en dan is het er, als ze aan een bepaalde vorm denken…
R: Instant creatie, bedoel je? Dus ze denken?
A: Ja, instant creatie. Maar het is niet denken zoals wij doen.
S: Zijn ze nog steeds hier, deze wezens?
A: Ja, het is nogal druk hier.
S: Zijn ze nu hier in deze tunnel waar we zitten? Kunnen we met ze communiceren?
A: Ja, als je dat wilt.
S: Wat vinden ze van onze activiteiten in de afgelopen jaren? Keuren ze die goed? Zijn ze het ermee eens?
A: Ja, ze lachen nu.
S: Ze lachen? We zijn aan het leren, en we tonen ons respect. Ik hoop dat ze dat begrijpen? A: Ja dat respect is heel belangrijk. Dan weten ze dat het oké is. En ze kunnen nauwelijks wachten (Aafke begint te lachen) om je meer te laten zien.
S: In die tunnels? Dus we gaan nog meer tunnels ontdekken? En misschien met nog grotere ruimtes?
A: Ja, en nog meer water.
S: Meer water. Wel, we begrijpen dat dit water heel belangrijk is, met genezende vermogens. Het heeft een hogere trilling.
A: Oké. Min - Mino - (Aafke communiceert met ze en probeert uit te spreken hoe ze zich noemen)… Minocho (spreek uit: Mie-nog-goo).
S: Zijn ze van deze planeet?
A: Nee. Het is in een andere dimensie. Alsof ze ‘dimensies hoppen’. Mensen kunnen hen niet zien, of voelen. Nog niet.
R: Zijn ze in een parallelle dimensie?
A: Ja. En ze zijn bedroefd dat de meeste mensen hen nog niet kunnen zien of voelen. Ze zijn geweldloos, maar sommige mensen zijn heel bang voor ze. Omdat ze een kracht hebben, een soort vermogen om instant te creëren. O, dit kan ik ook… (Aafke doet een thermostaatknop na).

S: Ze kunnen zich afstemmen?
R: Ze kunnen de energie lager en hoger zetten? Ook in communicatie?
A: Ja, daardoor kunnen sommigen hen niet zien. Omdat ze niemand bang willen maken.
R: Oké. En Minocho, wat betekent dat?
A: Ik weet het niet. Het is een naam.
S: Hoe lang zijn ze al op deze planeet?
A: Voor ons, vóór menselijk leven.
S: Welnu, als we dit getal nemen van ongeveer 35.000 jaar geleden dat de Zonpiramide is gebouwd. Klopt dat?
A: Het was langer geleden…
S: Veel langer geleden?
A: Hij is niet gebouwd… Oei, ik vind dit ook spannend.
R: Gewoon doorgaan, je doet het goed.
A: Oké… (Aafke vraagt de Minocho) 55… oké. R: 55.000 jaar geleden?
A: Hm, ja.
S: Is de Zonpiramide de grootste constructie?
A: (fluistert) Nee.
S: Er zijn nog grotere piramides? Dichtbij? Hoe ver weg?
R: Wat is dichtbij?
A: Zeven kilometer.
S: Is het bewaard gebleven of is het beschadigd?
A: Ze zijn beschadigd. Je kunt ze nu niet zien, maar over enige tijd wel.
S: Was een van de doelen communicatie? Communiceren de piramides misschien met andere planeten?
A: Ja, maar er is veel meer aan de hand. Het gaat hier over veel meer. (…stilte…)
R: Wat gebeurt er nu?
A: Dit alles heeft grote waarde. En ze vragen zich af of je wel weet wat je aan het doen bent.
R: Wat?
A: Het doorgeven… en doorgeven… en doorgeven. Zodat mensen komen.
S: Dus ze moedigen ons aan om meer mensen hier naartoe te halen, zodat deze mensen zich ervan bewust worden? A: Ja dat is het. Bewust worden. Er zullen mensen bij zijn die hen ook kunnen zien. En die met hen kunnen communiceren. En jij kunt dat ook... oké, hij is een wetenschapper.
R: Hij heeft een beetje een te wetenschappelijke benadering om zo te kunnen communiceren? Meer intuïtief zou beter zijn om te communiceren?
A: Ja. (tegen dr. Sam) Als je dat wilt. (Aafke wordt emotioneel, lacht en huilt tegelijk).
R: Rustig maar, wat gebeurt er? Je huilt? Waarom dan?
A: (zeer emotioneel) Omdat het zulke prachtige wezens zijn. Met een energie als pasgeboren baby’s. Zo puur. En ze zijn geweldloos. (huilend) Meestal zien mensen hen niet, voelen hen niet, nemen hen niet waar. Het is nu tijd! Ze zeggen dat ze gekend willen worden. (…stilte…)
R: Je sprak over waarde. Hebben ze daar een woord voor, voor die waarde?
A: Je… je eigenheid terughalen. Hoe zeg je dat?
R: Terugvinden? Opeisen? Je kracht?
A: Het gaat niet om kracht, of macht. Het gaat om puurheid.
R: Je puurheid hervinden.
A: Ja, dat is het! Je puurheid hervinden. En niet alleen voor jezelf, maar voor het geheel. Voor allemaal. En het zal alleen maar sterker worden, en sterker en sterker…
R: Het effect van deze plek?
A: Ja! (lacht) Oh oké, Sunny kan de Minocho ook zien…

We lachen allemaal en kijken naar Sunny die oplettend aan onze voeten ligt. En zo ging het nog veertig minuten door met dr. Sam... met informatie als: de komende drie jaar zal deze plek steeds meer in de openbaarheid komen; een groeiend aantal bezoekers; nieuwe archeologische vondsten; nieuwe gangen richting de piramide zullen worden ontdekt; en meer ondergrondse ruimten met speciale energieën; er zal breder geaccepteerd ‘bewijs van echtheid’ komen. En nog veel meer…
(Lees meer bij AKASHIC READINGS).

 

Puurheid
Direct na afloop van onze samenkomst diep onder de grond wordt Sam Osmanagich weggeroepen. We volgen hem naar buiten, andere gasten staan al een tijd op hem te wachten. Hij spreekt zijn assistent Ajdin Ahmetspahic aan en zegt dat Ajdin de komende dagen met ons langs bepaalde plekken in de vallei moet gaan om ook daar informatie te verzamelen. Sam laat weten dat hij de volgende dag naar een Spiritual Science-congres in India vertrekt. Graag wil hij nog meer informatie ontvangen uit de Akashakronieken (van het Sanskriet woord akasha: ether, hemel of uitspansel); Ajdin zal ons verder vergezellen. ‘Bedankt voor jullie inspirerende reading, en tot ziens volgend jaar’!

Wij bedanken hem ook hartelijk en zijn nog steeds wat beduusd over wat we allemaal te horen hebben gekregen. Aafke vraagt me of ze ‘echt geen gekke dingen heeft gezegd’? Haha, tja. Instant creatie… 55.000 jaar geleden… Minocho, de Liefde die ze uitstralen… Je puurheid hervinden… Bewustwording. Bewust zijn... Is dat hier aan de hand? Gaat deze plek daar over? Bewustzijnsverandering? Puurheid?

’s Avonds zitten we na te praten op een terras aan de rivier de Bosna. We zijn blij dat een blad als Vruchtbare Aarde geïnteresseerd is om dit reisverhaal te publiceren als voeding voor de ziel (dank redactie!). Maar het is allemaal nog lastig te geloven. Hoe gaat deze informatie passen in ons mensbeeld? In een visie op onze historie, op veel meer dan alleen een menselijke geschiedenis kennelijk? En hoe communiceer je dat?

Naast het terras is een hoge muur zichtbaar vol kogelgaten. Daaronder zijn ter nagedachtenis aan oorlogsslachtoffers grote indringende muurschilderingen gemaakt van rouwende mannen en vrouwen. En dit is nog maar zo kort geleden gebeurd. Wat heeft zich allemaal afgespeeld in deze vallei gedurende al die (tien)duizenden jaren?

 

Maanpiramide 
De volgende dag bezoeken we met assistent Ajdin de Tumulus-grafheuvel in Vratnica (met ernaast in een weiland weer een grote begraafplaats). ’s Middags hebben we een prachtige natuurwandeling naar de tweede van de vijf gevonden piramides in deze vallei, die sinds 2006 bekend staat als de Piramide van de Maan. Op beide plekken hebben we bijzondere belevenissen. Het voert te ver om hier ook gedetailleerd over deze locaties te berichten, maar kort gezegd gaat de Tumulus over ‘neutraal, verstilling, gelijkmoedigheid’ en is de Maanpiramide de meer ‘vrouwelijke’ variant van de ‘mannelijke’ Zonpiramide.

Op de terugrit vertelt de als psycholoog opgeleide Ajdin (28) over het dagelijks leven in Bosnië sinds de oorlog. Zelf was hij in de oorlogstijd nog een kind. We zijn een aangeslagen volk, zegt hij. Het vertrouwen is weg, iedereen is op zijn hoede. Ook speelt er veel ontkenning en is het land politiek verdeeld. Daarom is deze piramide-vallei zo belangrijk. ‘Dit geeft velen hoop op een betere toekomst,’ zegt hij. ‘Speciaal mijn generatie.’

Bij zijn wetenschappelijke ‘meten is weten’-aanpak liep Sam Osmanagich tegen grenzen aan. Daarom heeft hij ook spirituele informatiebronnen bij zijn onderzoek betrokken: zogeheten readers van Akashakronieken die door paranormale afstemming op het gemeenschappelijke energetisch bewustzijnsveld (Akasha) informatie ontvangen. Wij hebben daar van te voren met opzet geen kennis van genomen, om onbevooroordeeld ons eigen onderzoek te kunnen doen.
Nu vragen we Ajdin of wat wij in onze sessies hebben verteld overeenstemt met wat andere readers hebben doorgekregen. Aafke krijgt van hem complimenten over hoe mooi gedetailleerd en voelbaar ze was in haar mediamieke antwoorden, mede ook door hoe we samenwerken en vragen stellen. Ajdin laat weten dat onze informatie aansluit bij wat hij eerder hoorde en las van andere readers. Fijn om te weten! Met onze bevindingen staan we dus niet alleen. We nemen afscheid en bedanken Ajdin hartelijk voor zijn betrokkenheid bij onze reis. Hij zegt: ‘Graag gedaan en welcome again’.

 

Sluiers
De laatste dag is aangebroken. We vliegen pas ’s middags en hebben tijd om nogmaals de tunnels bij Ravne in te gaan. Nu met zijn tweeën. Op dezelfde plek als met Sam ontmoeten we opnieuw de Minocho. In de volgende dertig minuten krijgen we nog veel meer informatie… We vernemen dat hun dimensie tijdloos is – er is alleen maar nu – non-lokaal - waar ze willen zijn, daar zijn ze, ook buiten de tunnels. We krijgen informatie over hoe ze eruitzien, hoe ze leven, over wie ze in wezen zijn: een liefdevolle uiting van puurheid en bewustzijn. We voelen ontroerend contact.

Zijn zij deel van ons, vragen we ons na afloop af. In de zin van ‘m & M’? Als wat we hier meemaken inderdaad een Metafysieke Multidimensionale grote ‘M’-ervaring is, zijn het mogelijk allemaal reflecties van ons zich eindeloos ontvouwende bewustzijn en gaan andere mensen dit ook waarnemen.

Na afloop in de auto terug naar Sarajevo merken we verwonderd op dat ‘iedereen dit moet kunnen beleven’. We ontwikkelen ideeën over informatieve en meditatieve bijeenkomsten rond onze ervaringen. En bedenken hoe we komend jaar opnieuw Visoko kunnen bezoeken, maar dan samen met geïnteresseerden.

De Minocho laten weten dat ze vanaf nu graag in de openbaarheid willen, en een afspiegeling zijn van puurheid in ons. Sindsdien ‘zien’ wij ze overal – ons mysterieuze bewustzijn ontvouwt zich kennelijk vanzelf. Aafke zegt hierover dat de sluiers tussen alle realiteiten steeds dunner worden.

 

Terugreis
We hebben een voorspoedige terugreis inclusief een mooie ontmoeting op vliegveld Wenen met een jonge Zuid-Afrikaanse vrijwilliger die we de dag ervoor al op de piramidehelling aan het werk hadden gezien. Hij vertelt de laatste drie jaar al zes keer in Visoko te zijn geweest. Inmiddels heeft hij zelfs een stukje land achter de Zonpiramide gekocht. ‘Ik wil hier wonen en mensen kunnen uitnodigen om hier samen te zijn,’ legt hij uit. ‘Het voelt fantastisch deel uit te maken van dit avontuur. Iedereen die ik op of bij de piramides ontmoet, denkt er net zo over. Seeya!’

Weer thuis in Groningen hebben we enige tijd nodig om een en ander te laten indalen. De inspirerende reis heeft impact en we praten er steeds opnieuw over. Een paar weken later krijgen we nog een email van dr. Sam, als reactie op vragen van ons over publicaties van artikelen en over eventuele ‘Bosnische avonden’.

Hij schrijft: Aafke en Rob. Fijn van jullie te horen. Wat hadden we een goede sessie in de tunnels! Ik ben blij te horen dat jullie dit onderwerp verder willen uitdragen. Jullie hebben mijn volledige support. Hoe meer mensen we hierin meenemen, des te beter het is voor ‘global consciousness’, wereldbewustzijn. Alle goeds en tot ziens volgend jaar. Sam.

Inmiddels integreren we alle ontdekkingen in ons dagelijks energetisch werk en binnen workshops. Ook staan er bijeenkomsten rond ‘Het mysterie van de Bosnische Piramides’ gepland de komende tijd waarin we informatie en beeldmateriaal over de Vallei van de Piramides zullen delen en mensen middels geleide meditaties van onze mediamieke ervaringen kunnen laten proeven. Een van de eerste bijeenkomsten zal plaatsvinden in Joure bij Stichting In-zicht, mooi toeval.


Aafke en ik zijn dankbaar voor alles wat we meegemaakt hebben. Vermoedelijk is er nog maar een glimp van dit wonderlijke mysterie op de Balkan ontsluierd, laat staan dat we iets van dat mysterie kunnen begrijpen. We gaan zien hoe dit allemaal in onze turbulente (kleine ‘m’-) wereld gaat passen, en hoe het ons ‘wereldbewustzijn’ zal beïnvloeden. Eén ding lijkt al wel duidelijk: Bosnië, tot ziens!

 

Rob Heiligers, november 2016

 

Aafke Douma (1958) en Rob Heiligers (1954) werken nabij Groningen vanuit hun NATUURLIJK Centrum Bewustzijn & Bloei, waar ze mensen helpen de oorzaken achter fysieke en psychische problemen of klachten helder te krijgen en aan te pakken. Ook bieden ze energetische workshops als (bij)scholing, voor beginners en professionals. Hun agenda van lezingen en activiteiten is te vinden op: www.natuurlijkcentrumbewustzijnenbloei.nl  | Facebook: NATUURLIJK Centrum Bewustzijn & Bloei