De Bosnische piramides, een jaar later

Voorwoord
In 2016 waren wij (Aafke Douma en Rob Heiligers) vijf dagen in de ‘Vallei van de Piramides’ in Bosnië en Herzegovina bij het stadje Visoko, zo’n 25 km vanaf Sarajevo. Ja, daar staan vijf piramides: Zon, Maan, Draak, Liefde en Aarde, zo genoemd door ontdekker dr. Sam Osmanagich. Twee hiervan zijn hoger dan de bekende Egyptische piramides. Hoe kan dat en hoe zit dit?
Sinds we hier in 2016 zijn geweest, is er veel gebeurd – te veel om te kunnen bevatten, laat staan om goed te kunnen verwoorden. Onze belevenissen op de Balkan waren zodanig mysterieus dat we tijd nodig hadden om een en ander te laten bezinken. Engelstaligen hebben hier het prachtige woord ‘flabbergasted’ voor: verbluft, stomverbaasd, verwonderd. Kortom, we staan nogal paf van wat er op ons af is gekomen.

Gelukkig diende zich in dit blad de mogelijkheid aan om deze wonderlijke zaken eens nader te belichten. Door er eind 2016 over te hebben kunnen schrijven in het artikel ‘Het Mysterie van de Bosnische Piramides’ kregen we een en ander wat beter op een rij. Door er vervolgens tijdens interactieve lezingen ook over te gaan vertellen en zo deze informatie te delen met anderen, kreeg een en ander nog een extra dimensie, want vele aanwezigen wilden toen zelf dit ‘nieuwe wereldwonder’ ervaren. Sommigen gingen er op eigen houtje heen, anderen wilden het liefst ons tweeën als gids. Voor de duidelijkheid: Aafke Douma is helderziend, -horend, -voelend, -wetend. Op die manier krijgen we ter plekke bijzondere informatie.

Zo verbleven we dus in juni, september en oktober 2017 weer in Bosnië, dit keer samen met in totaal bijna vijftig liefhebbers (in drie vijfdaagsen) uit Nederland, Vlaanderen en Zwitserland. Over dit vervolg op ons eerdere ‘mediamiek onderzoek’ op en rond de Bosnische piramides willen we nu berichten.


 
In de streek rond Visoko circuleerden al langer kinderverhalen over ondergrondse speelgangen. Lokale legenden verwijzen naar een geheim dat verborgen zou liggen onder de indrukwekkende met bomen begroeide heuvel bij het Bosnische stadje. Semir Osmanagich (1960), cultureel antropoloog en econoom, zag als eerste in de rechthoekige heuvel met zijn opvallende oriëntatie ten opzichte van het Noorden een heuse piramide. Na tv-uitzendingen in 2006 (CNN), 2008 (BBC) en 2009 (National Geographic) kwamen honderdduizenden naar de Bosnische Vallei om het fenomeen te aanschouwen en te ervaren, of om als vrijwilliger mee te werken aan het uitgraven van tunnels en het schoonbikken van hellingen. Aafke Douma en Rob Heiligers deden eerder in dit blad verslag van hun – heldervoelende – verkenning ter plekke. Sindsdien zijn beiden drie keer teruggeweest. Een update met hun nieuwste ontdekkingen.

 
Een gevoel van thuiskomen
Na een voorspoedige reis vanuit Groningen via treinen en vliegtuigen belanden we juni 2017 opnieuw in warm Sarajevo, negen maanden na onze eerste reis. Bij het vliegveld wacht ons een aardige verrassing, want in plaats van een Twingootje krijgen we voor hetzelfde geld van de autoverhuurder een zeven-persoons Dacia aangeboden. So sorry, no little cars now. Wij blij, want met onze groep van zestien Nederlands-Vlaamse deelnemers hebben we nu wat plekken te vergeven als we de komende dagen piramides gaan beklimmen.

De volgende ochtend laven we ons bij het stadje Visoko eerst weer enige tijd aan de bijzondere uitstraling van de Zonpiramide – de grootste van de vijf. Met de auto is de westkant eenvoudig te bereiken, waarna je lopend via een weitje tot dicht bij de top kunt komen.
Vorig jaar ontdekten we al dat deze piramide een ‘echte energiemachine’ is. En dat is ook nu sterk voelbaar, misschien nog wel sterker dan tijdens ons vorige bezoek. De plek geeft ‘zuigende voeten’, een enorme aarding. Er ontstaat verbinding, rust en ontspanning, maar er is ook vitaliteit. Aafke voelt zich net als de vorige keer ‘blij als een meisje’. Het lijkt toch een soort thuiskomen voor ons, hier in die vallei van de Bosnische piramides.

Sam en Sue
De vlakbij Visoko gelegen tunnels van Ravne zijn een merkwaardig fenomeen. Een enorm ondergronds tunnelnetwerk van alles bij elkaar tientallen kilometers lengte – dat volgens moderne geoscan-metingen door lijkt te lopen tot onder de Zonpiramide. Sommige tunnels monden uit in grote ondergrondse ruimtes.

Als wij enkele dagen later met onze deelnemers bij de ingang van het tunnelstelsel aankomen, stuiten we meteen op dr. Sam Osmanagich met zijn markante Indiana Jones-look – de zwarte koningspoedel Sunny vanzelfsprekend in zijn buurt. We worden weer hartelijk welkom geheten in Bosnië.
De ontdekker van de mysterieuze piramides vertelt bezig te zijn met de voorbereiding van een internationaal congres annex rondreis voor deelnemers die meer willen weten over de ‘nieuwe’ Bosnische oudheden. Gelukkig heeft hij nog wat ruimte en tijd over om onze junigroep aandacht te geven – het loopt weer fijn toevallig.
En zo krijgen we in het kleine museum bij de Ravne-tunnels een prachtige introductie op zijn levenswerk. Een bevlogen relaas over wat er de afgelopen twaalf jaar allemaal is blootgelegd: van de piramides en de tunnelstot zijn strijd met archeologen, en de uitkomsten van wetenschappelijke metingen. Het blijft een bijzonder verhaal.

De Engelse Sue Jones is ook aangeschoven, ik noem haar voor het gemak de ‘Aafke van Sam’. Sue Jones combineert haar archeoloog-zijn met haar helderziendheid; zo vult zij het team rond Osmanagich aan met wetenschappelijke én mediamieke inzichten.
Een mooi voorbeeld van een mediamieke bijdrage volgt zo’n week later als Aafke en ik samen met Sam in een reading ‘helderziend nieuwe tunnels ontdekken’. Deze zouden zo’n achthonderd meter vanaf de ingang van het al bekende tunnelnetwerk liggen. Dat zou groot nieuws zijn!
Enkele mediamiek getalenteerde vrouwen onder de congresdeelnemers willen wel eens ‘meekijken’. Graag! Hoe meer overeenstemming, des te beter immers. Samen met Sue Jones beamen ze als in een soort ‘heksenkringgesprek’ Aafkes helderziende bevindingen, dit tot groot genoegen van dr. Sam en onze groep.

Binnenkort zullen hier dus nieuwe archeologische afgravingen plaatsvinden, met hopelijk nieuw te bezoeken tunnels en ondergrondse ruimten. Mogelijk ook een tunnel die tot de Zonpiramide zal reiken – hier twee kilometer vandaan. Dat is in ieder geval waar velen op hopen.
Heel inspirerend om mee te maken hoe mysterie en gezond verstand in Bosnië hand in hand gaan – inspirerend hoe ‘spirituele wetenschap’ zich hier ontvouwt.

Zelfhelend vermogen
We hebben in ons programma een aantal Engelstalige Bosnische gidsen opgenomen (Haris Delibasic, Emir Zebic en Almin Graho, allen in dienst bij de Foundation Bosnian Pyramids) – om naast onze ervaringen ook het verhaal van lokale bewoners aan bod te laten komen. Mooi om te merken dat ze na hun ‘gangbare archeologische verhaal’ van vorig jaar nu meer bereid zijn hun eigen belevenissen te delen. Geboren en getogen in Visoko blijken ze ook zelf spirituele ervaringen beleefd te hebben rond de piramides en in de tunnels. Ze wijden uit over het ‘voelen van stilte’, merkwaardige visioenen en een gunstige invloed op hun gezondheid.

Ja, deze tunnels staan bekend om hun wonderlijke effecten. Het zelfhelend vermogen van bezoekers wordt flink geactiveerd. Zelfs driehonderd meter diep kun je merkwaardig genoeg in de tunnels ademen als op een frisse bergtop. Ook het aanwezige water heeft hoge BOVIS-waarden en bijzondere helende kwaliteiten. En bestaan we niet zelf grotendeels niet uit water? We zien groepen Bulgaren, Tsjechen en Hongaren naar binnen gaan. Mede uit nieuwsgierigheid hier naartoe gekomen, maar velen hopen ook op een spoedige genezing van klachten.

Onze gids Haris vertelt sterke verhalen over een vrouw wier knieën plots pijnvrij waren; over een moeizaam ademend meisje dat binnen een week meer longinhoud kreeg; over een man met kanker die na een maand dagelijks enkele uren in de tunnels te zijn geweest (inclusief lokaal water drinken) door zijn dokter gezond werd verklaard. Gaan de Ravnetunnels in Bosnië binnen afzienbare tijd de ‘nieuwe grotten van Lourdes’ worden?
Mensen uit onze groep melden persoonlijk ook bijzondere ervaringen. Als ze diep in het tunnelstelsel geleide meditaties krijgen aangeboden, ontstaat bij velen een gevoel van ‘puurheid’ en ´oorspronkelijkheid´. Prachtig om mee te maken dat wat wij tot onze grote vreugde en verwondering een jaar eerder ontdekten in een reading met dr. Sam nu ook voelbaar blijkt te zijn voor onze deelnemers.

Rustgevend
Drie maanden later, september 2017, rijden Aafke en ik, dit keer wel in een kleine auto, over een onverharde weg omhoog naar de top van de Maanpiramide. Hier ligt op de platte bovenkant een boomgaard van zo’n 150 bij 150 meter. De jonge eigenaar Senad Begovac heeft het terrein geërfd van zijn grootvader, die het op zijn beurt heeft gekocht met geld dat hij in Duitsland als gastarbeider heeft verdiend.
We willen graag meer weten over deze locatie, waar de energie heel zo anders aanvoelt dan op de Zonpiramide. Meer zacht en vrouwelijk en verstild – een heel aangenaam rustgevend gevoel. De jonge Senad laat ons de top zien, waar Aafke een jaar eerder een heel bijzondere ervaring opdeed, toen we er met z´n tweeën waren. Als zij sindsdien thuis ’s nachts niet goed kan slapen, geeft het beeld van ‘liggen op die plek’ haar al veel rust. Deelnemers uit onze groepen melden later soortgelijke ervaringen.

Senad deelt ons mee dat de omliggende grond is opgekocht door een rijke Maleisiër die ook een voetbalclub in Engeland in bezit heeft. Wat gaat hier allemaal gebeuren in de nabije toekomst? Er is hem al drie ton geboden voor zijn boomgaardje. Maar hij wil niet verkopen, dat kan hij zijn grootvader niet aandoen.
‘Polako polako, ali seguro’, zou die hebben gezegd. ‘Langzaam aan maar zeker.’ Zo zou dit wel eens een goudmijntje voor de familie Begovac kunnen worden, en daar hoopt Senad van harte op. Op een houtvuurtje knutselt hij nu in no time een zalige Bosnische lunch met groenteprut en salade in elkaar en geeft ons bij vertrek een door hemzelf gestookte fles pruimenbrandewijn mee. Onze dank is groot.

Tumulus
Bij het gehucht Vratnica (letterlijk ‘poort’), op zeven kilometer van Visoko, ligt de Tumulus – een heuvel met een conische vorm van zo’n veertig meter hoog. De Tumulus is zelf geen piramide, maar staat volgens insiders wel energetisch in verbinding met de piramides bij Visoko. Daar willen we meer van weten.
Ook hier zijn opvallende metingen gedaan door wetenschappers. Diep onder de grond is een ‘langwerpige kamer’ ontdekt en daaronder ligt nog een grote metalen plaat – duidelijk niet ‘natuurlijk’ ontstaan allemaal. Mediterenden spreken over een ‘stille’ energie.

Met deelnemers uit de septembergroep rijden we in een kleine kolonne auto´s tot de voet van het Tumulus-bergje, waar Aafke mediamieke informatie binnenkrijgt over de locatie.
Zelf zegt ze over dit soort momenten dat zij van nature ‘de hele radio’ kan ontvangen, waar de meeste mensen slechts een smalle bandbreedte aan frequenties ter beschikking hebben. Wij denken in de 3e (4e/5e?) dimensie te leven, Aafke blijkt zicht te hebben op meer dimensies of realiteiten in het bewustzijnsveld. En bewustzijn lijkt ‘eindeloos’ (zoals hartchirurg Pim van Lommel al eens benoemde). Volgens Aafke is er trouwens geen sprake van hogere of lagere dimensies. We leven – als lichtwezen – tegelijkertijd in vele parallelle realiteiten; terwijl we als mens, net als een radio, ontvangen waar we op afstemmen. Aafke is al langer vertrouwd met dit afstemmen; de meesten van ons zullen nog wat moeten oefenen.

Bij de Tumulus krijgt Aafke tot ieders verbazing contact met een soort energetische reuzen, zeven meter lange lichtwezens uit de 8e dimensie – die deze plek ooit gecreëerd zouden hebben. ‘Ze doen niets, ze zijn, en vertoeven in een eeuwig nu,’ vertelt ze. Verder krijgt Aafke beelden van een adelaar, zwevend hoog in de lucht. Een gunstig voorteken?
De energie van de Tumulus ervaart ze als ‘neutraal’. En dat is wat veel deelnemers zelf ook ervaren in een gezamenlijke meditatie op de top – een diep en rustgevend gevoel van ‘zijn’. Sommigen zouden hier het liefst voor altijd willen blijven. Maar door je er straks thuis op af te stemmen, weten we inmiddels, kun je opnieuw contact maken met deze Tumulus, en zo dezelfde ‘neutrale stilte’ in jezelf oproepen. En dit geldt ook voor andere locaties .
Mooi hoe aan het einde van ons samenzijn twee arenden enige tijd boven onze hoofden cirkelen. Alsof we op sjamanistische wijze een natuurlijke bevestiging krijgen van de waarnemingen van vandaag.

Minocho-licht
Met onze smartphones staat vandaag onderzoek in de Ravne-tunnels op het programma. Door met flitslicht in het donker digitale foto’s te maken, verschijnen er direct energetische lichtbolletjes (‘orbs’ uit de 6e dimensie, aldus Aafke) in beeld, een bij velen bekend verschijnsel. Vorig jaar september maakten we in een reading met dr. Sam al contact met de ontroerende puurheid van de Minocho – lichtwezens uit de 14e dimensie met olieachtige kleuren en ronde vormen. We begrepen toen dat we deze lichtwezens moeten zien als een afspiegeling van het licht in onszelf – van ons zich ontvouwende Bewustzijn.

  
Groot is onze verwondering als we deze Minocho nu in meditatieve staat weten te fotograferen. Eerst zien we gewoon een tunnelwand op de gemaakte foto, een paar seconden later kleurt diezelfde plek ‘na uitnodiging’ al wat blauwer, nog weer drie seconden later is een volgende foto compleet roze, blauw en lila. Ook zijn ronde geometrische vormen te zien, als ging het om ‘heilige geometrie’.
We zijn enorm blij dat we deze lichtwezens in beeld hebben weten te krijgen en nu dus ook aan anderen kunnen tonen. Voor de duidelijkheid: de observator beïnvloedt altijd het geobserveerde, zo leert ons de kwantumfysica. Energie volgt eenvoudigweg aandacht. Dit Minocho-licht laat zich schijnbaar zien als iets buiten ons, maar is ook deel van ons zelf, van ons eigen holografische lichtwezen, van ons zich steeds meer ontwikkelende Bewustzijn. In essentie ZIJN wij Minocho… Door er bewust op af te stemmen in onszelf reflecteert het zich nu kennelijk op deze foto’s. Zien we hier zo een ‘Zelf-portret’?

Zon, maan en draak
Vanaf de top van de Zonpiramide hebben we begin oktober, met een nieuwe groep, een prachtig uitzicht over Visoko. We zitten op de trapvormig gerestaureerde muren van de ruïne van het kasteeltje dat hier ooit stond. Het is stralend weer en zo kunnen we met onze oktobergroep heel duidelijk de vijf piramides zien die samen de ‘Vallei van de Piramides’ vormen.
Aafke vertelt over de gekleurde energiebanen die ze tussen de Zon, Maan en Draak ziet bewegen – drie piramides die exact in een gelijkzijdige driehoek liggen. De Draakpiramide ligt nog wat ‘in nevelen gehuld’, aldus Aafke. ‘Maar Draak laat zich wel steeds meer zien’. We hebben deze Draakpiramide (90 meter hoog) al eens eerder bezocht. De Draak gaat over de balans tussen mannelijk en vrouwelijke energie. Maar een nieuw bezoek past nu niet in het programma. Misschien volgend jaar. 

Vlak naast de Zonpiramide is de piramide van de Liefde zichtbaar – net als de Maanpiramide met een boomgaardje op de platte bovenkant. Eerder voelden we daar al zeer aangename energieën, eigen aan die locatie: ‘zacht, lieflijk, verbindend’.
Sam Osmanagich heeft de piramides namen gegeven, die mede geïnspireerd zijn door zijn doctoraalscriptie culturele antropologie over de Mayacultuur. Hij lijkt intuïtief te hebben aangevoeld wat passende benamingen zouden kunnen zijn. Velen geven aan dat de piramidenamen ‘kloppen’.
Aafke vindt de Zonpiramide veel actiever geworden de laatste tijd. September 2016 gaf ze nog ‘8% actief’ aan, juni 2017 leek het 10% geworden, nu begin oktober komt ze uit op ‘30% actief’. De piramides en de tunnels fungeren in hun totaliteit als een soort ‘energiemachine’. Ja, het is een vitaal energetisch gebeuren in en rond Visoko. Je vraagt je af of dit met een zich versnellende bewustzijnsontwikkeling in de wereld te maken heeft.

Leuk extra ‘feitje’: op de vraag hoe hoog die Zonpiramide nou eigenlijk is, komt Aafke uit op 362 meter hoogte! Dat is (helderziend gemeten) nog veel hoger dan de ‘meer dan 220 meter’ die hier plaatselijk wordt aangehouden. Vanwege privégrondbezit aan de voet van de Zonpiramide kan lastig worden bepaald hoe het nu precies zit met de hoogte. Ter vergelijking, de grote piramide van Cheops bij Gizeh in Egypte meet 147 meter.
 
Hartslag
In een afsluitende meditatie in de buurt van de energiestraal (‘beam’) – pulserend voelbaar als een hartslag in en uit de Zonpiramide – ervaren we weer gevoelens van puurheid en oorspronkelijkheid die kennelijk bij de uitstraling van dit gebied horen. Een aantal deelnemers komt met prachtige beschrijvingen van transformerende, engelachtige lichtbeelden uit hun meditatie.

Als we ’s avonds tijdens een afrondend etentje vragen naar een trefwoord die hun ervaringen dezer dagen het best typeert, komen de volgende reacties op: Vrijheid. Sereniteit. Hartverwarmend interessant. Bewust Zijn. Liefdesenergie. Bijzonder avontuur. Diep geluksgevoel. Magisch. Dankbaarheid. Minocho. Volg je hart. Samenzijn in Liefde. Just Be. Bjusterbaarlik (Fries voor wonderbaarlijk). Innerlijke rust en thuiskomen. (Aan)geraakt. Of in kort en krachtig Vlaams: 'Gewoon pakkend!' Een fraai rijtje woorden voor zo’n mysterieus en wonderlijk fenomeen …

Marko Pogacnik
Naast de oeroude piramides komen in dit gebied inmiddels ook andere ontwikkelingen op gang. Bij de tunnels van Ravne is een ‘spiritueel park’ (Parc Ravne 2) aan het ontstaan met wat ze noemen ‘moderne krachtplaatsen’. De Foundation Bosnian Pyramids heeft hier aan kunstenaars, artsen en spirituele centra de ruimte gegeven om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van het gebied door een eigen plek in het park in te vullen.
Naast cultureel antropoloog is Osmanagich ook econoom. Hij zou graag zien dat het nu nogal arme Bosnië (geen EU-lid) mogelijkheden krijgt om zich verder te ontwikkelen. Het bevorderen van toerisme is dan natuurlijk een van de opties. Er liggen al plannen voor een wetenschappelijk onderzoekscentrum, een museum, een hotel, een kuuroord, etc.

Een van de hoogtepunten in Parc Ravne 2 is een project van Marko Pogacnik, een beroemd kunstenaar uit Slovenië. Hij kreeg het genereuze aanbod van de Sloveense overheid om ‘waar ook ter wereld’ een nieuwe holistische installatie te creëren. Pogacnik, paranormaal begaafd, koos deze unieke locatie in Bosnië uit.
Zijn ‘Geopunctuur Cirkels’ werken als een soort acupunctuurnaalden ten goede van onze planeet Aarde, zo legt hij uit. Manshoge stukken marmer met symbolische beeltenissen heeft hij in een precies afgebakende halve-maan-vorm geplaatst. Met een internationaal samengesteld team van beeldhouwers zijn in twee weken fijnzinnige ronde symbolen (‘kosmogrammen’) in het marmer uitgehakt – met schitterend resultaat. Je voelt de liefde en betrokkenheid waarmee dit alles gemaakt is.

Ook Aafke en ik kregen een uitnodiging onze eigen plek te creëren in het nieuwe park. Na een zomer mijmeren lijkt ons beste idee nu in 2018 gerealiseerd te gaan worden. Midden in een van de twee valleien willen we een jonge beuk planten, die in honderd jaar mag uitgroeien tot een woudreus (die ook op ons logo staat).
Bij de beuk komt een bord te staan met een oefening in ‘hart-ademen’, een van de essenties van ons NATUURLIJK werk. Hoe dat gaat? Stel je voor dat je een boom bent – adem in vanuit de wortels naar de takken; adem uit vanuit de stam in het rond. Adem uit vanuit je hart, liefdevol, waarheen en hoever je maar wilt.
Energie volgt aandacht. En zo ben je energetisch ‘geaard, gehemeld en hartelijk verbonden’ met je omgeving, met de hele wereld. Met onze, inmiddels enthousiast door de Foundation ontvangen installatie ‘Be a Tree’ denken we voor alle leeftijden een zinvolle bijdrage te leveren aan het park.

Ontdekkingsreizen
Zo hebben we het afgelopen jaar inspirerende reizen beleefd op de Balkan, met grote nawerking voor ons hier in Nederland. De ontdekkingen en ontwikkelingen bij Visoko zijn nu nog in een pril beginstadium, dus enig filmisch ‘Indiana Jones en de Bosnian Pyramids-gevoel’ speelt ook mee. Als enthousiaste ontdekkingsreizigers zijn Aafke en ik getuige van iets bijzonders wat steeds meer in de openbaarheid zal komen, een nieuw wereldwonder?
Aanrader aan lezers: ga dat zelf zien en beleven! Ga eens met ons mee of reis er met anderen naartoe? Mocht dit verhaal over de Bosnische piramides bij je resoneren, laat je verwonderen…

Rob Heiligers

In VA editie 4-2017 is ons eerste artikel ‘Het Mysterie van de Bosnische piramides’ te (her)lezen. (zie ook hier) Wie belangstelling heeft voor het NATUURLIJK werk met onze praktijk, bijeenkomsten, workshops en reizen kan terecht op website NATUURLIJKCentrumBewustzijnenBloei.nl. Meer over Bosnië onder ‘nieuws’. Overigens organiseren we geen ‘groepsreizen’, maar wel ter plekke een dagprogramma. Reis en verblijf regelt iedereen zelf naar eigen voorkeur.

Dit artikel verscheen in het blad VRUCHTBARE AARDE (dec. 2017)